U Nemanjinoj ulici u centru Trebinja privodi se kraju izgradnja nove poslovne zgrade vrijedne oko osam miliona konvertibilnih maraka. Zajednički projekt Elektroprivrede Republike Srpske i Grada Trebinja donosi moderan objekat ukupne površine oko 3.700 kvadratnih metara.
Podjela je jasna. Grad zadržava oko 1.200 kvadratnih metara, koliko je imao i u prethodnom objektu. Elektroprivreda dobija preostalih oko 2.500 kvadratnih metara za smještaj svojih službi.
Ideja je da se na jednom mjestu objedine gradske komunalne i administrativne usluge koje su do sada funkcionisale na različitim lokacijama, uključujući kancelarije kod zelene gradske pijace i staru zgradu u Nemanjinoj. Radnici dobijaju adekvatne uslove, a građani modernizovane šaltere.
Sve to zvuči dobro i u načelu jeste dobro.
Pravo pitanje počinje tek sada.
Ko odlazi, kuda i šta ostaje prazno
Iz starih zgrada u centru grada u novi objekat sele se radnici gradske uprave. Radnici Centra za socijalni rad sele se u novu zgradu koja je donacija Fondacije porodice Galeb.
Ali iza tih preseljenja ostaju objekti koji nisu mali i koji se nalaze u samom srcu Trebinja.
Prema nezvaničnim informacijama, stara zgrada Tužilaštva, kao i objekat u kojem se trenutno nalaze Foto Momo, Hercegovačka kuća i Turistički info centar, planiraju se dati u zakup. Ne isključuje se ni prodaja ukoliko se pronađe zainteresovani investitor.
Rušenje koje se nije desilo
Postojala je i ideja da se dograđeni dio, zgrada nekadašnje policije, sruši. Taj dio, navodno, nije zaštićen i stilom odskače od ostatka zgrada u okruženju. Na njegovom mjestu mogao je nastati novi objekat koji bi se bolje uklopio u ambijent centra.
Od toga se odustalo. Razlog je jednostavan, velika cijena.
Tako ostaje zgrada koja štrči, bez jasnog plana šta će s njom biti.
Ideja o hotelima koja je ostala ideja
Svojevremeno je postojala vizija da svi ti objekti u centru Trebinja postanu ugostiteljski ili hotelski sadržaji. Na papiru, to bi imalo smisla za grad koji prima sve više turista i kojem nedostaju smještajni kapaciteti u samom centru.
Ali hotelska rekonstrukcija starih gradskih zgrada nije jeftina investicija. Povrat novca dugoročan je, a sama Gradska uprava takvu investiciju teško može iznijeti. Ni privatni investitor koji bi prihvatio takav projekt nije se pojavio.
Tako i ta vizija ostaje gdje je i bila, u sferi ideja.
Šta slijedi i zašto je važno pratiti
Trebinje ima veliki broj starih zgrada u centru koje čekaju da budu nešto. Neke su renovirane i postale su ponos grada. Neke i dalje zjape ili se koriste na način koji ne odgovara lokaciji.
Objekti koji ostaju nakon ovih preseljenja nalaze se u najvrjednijem dijelu gradskog prostora. Šta će s njima biti, pod kojim uslovima, ko će ih koristiti i na osnovu kakvih ugovora, sve su to pitanja koja Trebinjce s pravom zanimaju.
Jer iskustvo govori da se ovakvi poslovi, kao što se napominje i u lokalnim krugovima, znaju obavljati pod sumnjivim okolnostima.
Grad ima obavezu da bude transparentan o svemu što planira s tim prostorima. Trebinjci imaju pravo da znaju.
