Grad Trebinje objavio je tekst pod naslovom „Trebinje i turizam, ruku pod ruku“. U njemu se navodi da turistički promet u prvih šest mjeseci bilježi rast od gotovo 15 posto u odnosu na isti period prošle godine, da Trebinje učvršćuje poziciju prepoznatljive destinacije u regionu i da su rezultati razlog za zadovoljstvo.
Sve zvuči ohrabrujuće. Ali oni koji svaki dan stoje iza šanka, kuhinje ili recepcije, priču pričaju drugačije.
Šta kaže zvanična slika
Prema tekstu koji potpisuje Grad Trebinje, savremeni turista je osjetljiviji na odnos cijene i kvaliteta, a Trebinje mora graditi održiv turistički razvoj, a ne samo kratkoročan rast brojeva.
Najavljuju se i pojačane inspekcijske kontrole objekata koji pružaju usluge smještaja bez registracije i bez prijave gostiju u sistem, uz obrazloženje da siva zona u turizmu nanosi štetu uredno registrovanim ugostiteljima i umanjuje zvaničnu statistiku.
„Svaki gost koji boravi u Trebinju treba da bude evidentiran, svi pružaoci usluga da posluju u skladu sa zakonskim propisima i da namjenski prihodi od turizma služe za dalji razvoj destinacije“, navodi se u tekstu.
Šta kažu oni koji žive od turizma
Jedan od dugogodišnjih trebinjskih ugostitelja, koji nije želio biti imenovan, ima drugu sliku.
„Slika u gradu je jedno, a kada je u pitanju posao, drugo. Da nema Turističkog kompleksa „Grad Sunca“, pitanje je kako bi se kod nas zvao turizam. Restorani su preskupi, pojedini ugostiteljski objekti podižu cijene bezobrazno, kao i apartmani, a sve se svodi na kratkoročnu računicu. Ozbiljnog plana nema, nema ni najave rješenja problematike sa radnom snagom, tako da je očigledno da oni koji se kite uspješnom pričom o turizmu ili nemaju pojma ili pokušavaju sami sebe predstaviti kao stručnjake“, rekao je naš sagovornik.
Trebinjski hotelijeri imaju nijansiraniju sliku. Smještajni kapaciteti su popunjeni i zadovoljni su najavama za septembar i oktobar. Ali nešto se promijenilo.
„Što se tiče smještajnih kapaciteta, tu smo baš zadovoljni, ali šta smo primijetili jeste da gosti slabije sjedaju u restoran. Malo više je šetnja, brza hrana. To je jedino gdje vidimo neki blaži pad“, navode iz jednog od hotela u centru Trebinja.
Dvije slike istog grada
Ono što se nameće iz ove dvije perspektive nije pitanje da li Trebinje raste kao turistička destinacija. Rast je vidljiv. Pitanje je ko od tog rasta zaista profitira i da li zvanična priča o uspjehu odgovara onome što ugostitelji osjećaju na kraju radnog dana.
Gosti dolaze. Ali u restoran ne sjedaju koliko bi trebalo. Sezona kasni. Radna snaga je problem koji niko ne rješava. A priča o uspjehu objavljuje se bez konkretnih podataka koji bi je potkrijepili.
Turizam u Trebinju ima potencijal koji je neupitan. Ima rijeku, platane, istoriju, Grad Sunca i sve više gostiju koji otkrivaju ovaj grad. Ali između zvanične turističke statistike i stvarnosti trebinjskog ugostitelja, postoji jaz koji ne nestaje sam od sebe.
I taj jaz je možda najvažnija turistička tema o kojoj Trebinje treba da razgovara.
