Postoje prezimena koja u jednom gradu nose posebnu težinu. U Trebinju, kada se kaže Gudelj i fudbal u istoj rečenici, priča se sama otvara.
Nije to slučajnost ni mit. To su sada decenije konkretnih rezultata, od stadiona Police do Selte, od Partizana do Seville, od Leotara do najvažnijeg derbija u srpskom fudbalu.
Vladimir Vanja: legenda iz Trebinja koja je osvajala Španiju
Sve počinje sa Vanjom.
Vladimir Vanja Gudelj, rođen u Trebinju krajem novembra 1966. godine, prve fudbalske korake napravio je na stadionu Police u dresu Leotara. Sa 19 godina otišao je u mostarski Velež, gdje je 1986. godine bio dio generacije koja je osvoji Kup maršala Tita.
A onda je 1991. stigao u Seltu iz Viga.
Osam sezona. 231 utakmica. 94 gola. I mjesto u idealnih jedanaest igrača Selte svih vremena.
“Krenuo sam u Leotaru iz rodnog Trebinja, u Velež stigao 1985. godine, a u Celtu sam došao 1991”, prisjeća se Vanja.
Trebinje je dalo Španiji jednog od njenih omiljenih stranaca. I Vanja je ostao u Vigu, gdje živi i radi i danas, jer ga je fudbal tamo zadržao i nakon igračke karijere.
Nebojša: iz Leotara u Partizan, pa Španija i Holandija
Nebojša Gudelj, rođen u Trebinju 1968. godine, krenuo je sličnim putem ali različitom trasom.
Iz Leotara je 1991. stigao u Partizan. Za crno-bijele je odigrao 212 utakmica i postigao 14 golova. Osvoji je dvije titule prvaka i dva Kupa Jugoslavije. Bio je lijevi bek prepoznatljiv po prodorima, centaršutevima i neustrašivosti.
Mile Kos ga je u Partizanovom vjesniku 1991. opisao kao igrača sa pravim fudbalskim temperamentom, brzim, neustrašivim i taktički zrelim.
“Sticajem srećnih okolnosti došao sam u klub za koji sam kao dječak navijao”, govorio je Nebojša.
Nakon Partizana, Španija i Holandija. U NAC Bredi je proveo čak osam sezona. A po završetku igračke karijere, radio je kao trener i skaut Ajaksa.
Nemanja: Sevilla, Liga Evrope i Trebinje u srcu
Nemanja Gudelj, sin Nebojše, rođen je u Holandiji zbog očeve karijere. Ali Trebinje nije zaboravio.
Redovno ga posjećuje. Donirao je opremu Leotaru. I uvijek ističe hercegovačke korijene.
Na terenu, priča je impresivna. NAC Breda, AZ Alkmar, Ajaks, Kina, Portugal. A onda Sevilla, gdje je od 2019. do 2026. godine odigrao 261 zvaničnu utakmicu i osvoji dva trofeja Lige Evrope.
Nastupao je na Svjetskom prvenstvu 2022. i Evropskom 2024. u dresu reprezentacije Srbije.
Krajem avgusta 2026. potpisao je za Hetafe. Nova stranica, ista posvećenost.
Dragiša: priča koja je morala stati
Mlađi sin Nebojše Gudelja, Dragiša, prošao je školu Ajaksa i igrao u Portugalu i Španiji. A onda je fudbal morao stati.
Tokom 2023. godine, nastupajući za Kordobu, preživio je dva teška srčana zastoja na terenu. U julu 2024, sa samo 26 godina, zvanično je završio profesionalnu karijeru.
Neki su morali odustati da bi drugi mogli nastaviti. Dragiša Gudelj nosi tu priču sa dostojanstvom koje zaslužuje svako slovo.
Stefan: novi Gudelj, vlastita priča
I tu dolazimo do danas.
Stefan Gudelj, rođen 18. maja 2006. godine u Trebinju,. Isto prezime, isti grad i isti početak, Leotar i stadion Police.
Sa 12 godina otišao je u akademiju Crvene zvezde. Kaljenje u Čukaričkom i Grafičaru, povratak u crveno-bijeli dres, novi ugovor do 2029. godine potpisan početkom 2026.
Stručnjaci ga opisuju kao fudbalsku zvijer, hladnokrvnog, borbenog, čvrstog u skoku i duelima, inteligentnog. Debitovao je za seniorsku reprezentaciju Srbije. Postigao je i prvi pogodak u srpskom prvenstvu.
U 180. večitom derbiju Zvezde i Partizana bio je najsigurniji igrač u odbrani šampiona Srbije. Najmlađi, ali najmirniji.
Šta Trebinje daje fudbalu
Trebinje je mali grad. Ali lista onoga što je dalo fudbalu nije mala.
Vanja Gudelj u idealnoj ekipi Selte svih vremena. Nebojša Gudelj sa Partizanom prvak i pobjednik kupa. Nemanja Gudelj osvajač Lige Evrope. Stefan Gudelj na putu da napiše vlastitu priču.
I između svega toga, Leotar, stadion Police i početak koji je isti za sve. Iz tog malog grada, sa tog malog stadiona, odlaze oni koji postanu dio velikih priča.
Prezime Gudelj je samo jedan dokaz. Ima ih još.
